Heimwee naar Het Droge Strokkelbos
Soms, als ik teveel kikkerkoekjes heb gegeten, of 's avonds in oude toverboeken heb zitten bladeren, dan moet ik nog wel eens terugdenken aan Het Droge Strokkelbos. Aan de oude kreukelboom bij het bladerpaadje, waar je zo fijn op je rug naar de wolkenstaarten kon liggen kijken. Maar ik moet er niet te lang over nadenken, want als ik dat doe, dan word word ik nóg boos!
De gluiperige verradertjes!
Akkoord: wij mochten er officieel natuurlijk helemaal niet wonen. Maar we deden er toch niemand kwaad?
Op de Grote Toverzitting van de Magische Raad was Het Droge Strokkelbos met algemene stemmen aangewezen als buffergebied voor de ontelbare ruzies en plagerijen tussen de Strokkeltrollen en de Nachtzwadders. Gék werd je d'r van en geen van beide partijen wilde de ander met rust laten. De Strokkeltrollen waren slimmer in hun streken, maar de Nachtzwadders waren veel groter in aantal en véél handiger in het donker!
Het kon zo niet langer en het was terecht dat er een gebied was aangewezen, waar beide partijen uit weg moesten blijven, zodat de rest van de Magische Gemeenschap zich weer met haar gewone werk kon bezighouden.
Maar de Grote Toverzitting was inmiddels acht eeuwen geleden, en het was al drie eeuwen geleden dat iemand voor het laatst een levende Nachtzwadder had gezien! Ze waren nog niet opgenomen in het Boek van Uitgestorven Geheimwezens, dus officieel bestonden ze nog, maar toen wij, Strokkelheksen, op zoek waren naar een nieuw woongebied met verse kikkerstruiken en uileballenbomen, toen leek Het Droge Strokkelbos ons ideaal.
Wij verwachtten daar absoluut geen problemen en die zouden er ook nooit gekomen zijn, als die geniepige, schijnheilige Kaboutertjes ons niet verraden hadden met hun o, zo brave smoeltjes!
Mensen maken geen groter vergissingen dan door alle prettige verrassingen toe te schrijven aan het werk van Kaboutertjes. Sluwe slijmballetjes, dát zijn het!
Ik moet erover ophouden, want de kikkerkoekjes beginnen te borrelen in m'n buik van boosheid.
Terwijl ik toch ook heel blij moet zijn, dat ik bij Wim en Lily de ruimte heb gekregen om mijn nieuwe Strokkelhuisje weer op te bouwen. Gelukkig hebben ze een goeie strokkelbron op hun veld, waar lekker vers strokkelwater uit komt voor mijn spinnensnotsoep.
De meeste tijd ben ik met de andere Strokkelheksen op jacht naar Kaboutertjes (ik heb er ééntje gevangen in m'n huisje!), dus veel tijd heb ik niet om in m'n huisje te zijn.
Gelukkig zijn er wel veel kinderen die ondertussen goed op m'n huisje passen, de bladeren wegvegen en de Kaboutertjes weghouden.
De Strokkelheks
10-10-2007
Ik ben verhuisd, helaas heb ik mijn oude huisje moeten opdoeken van de huurbaas.
Maar geen probleem, inmiddels heb ik een nieuwe locatie gevonden. Ik wil dus alle kinderen die mijn huisje in het verleden hebben bezocht, van harte uitnodigen in mijn nieuwe onderkomen.
De Strokkelheks
Mijn nieuw heksenhuisje.
* Prijzen, mededelingen en andere vermeldingen zijn onder voorbehoud. U kunt hier geen rechten aan ontlenen aangezien type vouten menselijk zijn.
Bijgewerkt op: 01.01.2011, 15:04 | sitemap